Just Add Wine | Ine Goossens & Ries van der Vlugt

Just Add Wine 

from Nature with Love 

Pure individual wines and winemakers standing up for individuality - call them pure-oldskool-distinctive-soulful and funky wines. Call it natural-Call it artisanal-Call it Organic.

most wanted wines

If you would like an allocation of our most wanted wines, which we hope we will have more of next year, please email us and let us know. We will ensure you get something.

REFERENTIES GASTRONOMIE

read the story online

Wat ambiance en keuken betreft zou een bedrijf als De Graaf van het Hoogveen natuurlijk lid moeten zijn van de Alliance Gastronomique Néerlandaise, het verbond waartoe de meeste toprestaurants behoren. Dat dit tot nu toe niet is gebeurd, heeft misschien te maken met communicatie en presentatie. De mailings bijvoorbeeld van dit restaurant demonstreren een zangerig taalgebruik, waarvan ook ik vaak de kriebels krijg.

read the story online

Er waren deze avond zeven gangen met zeven even voortreffelijke wijnen. Aan de muren hingen kleurenopnamen van geslaagde gerechten, die de culinaire fotograaf van Gourmet had gemaakt.

read the story online

Onze nationale wijnschrijver Hubrecht Duijker overweegt nu zijn volgende standaardwerk aan Piedmonte te wijden. Er werd weer buitengewoon goed gekookt in de Graaf van het Hoogveen. Dat vond ik niet alleen, maar ook mijn buurman Heinz Winkler, de chef-kok van Tantris in München. Heinz heeft drie sterren van de Michelin-gids en behoort daarmee tot de exclusieve groep topkoks als Bocuse, Chapel, Haeberlin en Vergé. Hij kreeg die drie sterren al op 31-jarige leeftijd en was daarmee de jongste kok, die ooit zo hoog scoorde. Heinz was dik tevreden over de prestaties van zijn jonge collega in Noordwijk.

read the story online

Vanuit Zwitserland was Hans Gerd Kübel naar de Lage Landen gekomen. Sinds 10 jaar heeft hij bij Zürich de zalmrokerij Balik. Kübel was 30 jaar acteur en regisseur in het theater. Hij vertolkte zowel Shakespeare, als ook de

read the story online

Heel onopvallend reisde Ine in 1976 mee met een culinair weekend, dat Thomas Lepeltak georganiseerd had in Engeland met Paul Bocuse als gast-kok en in het teken stond van de 50th anniversary of the coronation of Her Majesty Queen Elizabeth II.

read the story online

In april echter begon een bijzonder luxueus ingericht Koetshuis aan zijn tweede leven onder leiding van Ine Droogh-Goossens, ooit de drijvende kracht achter het restaurant De Graaf van het Hoogveen. Het ziet er naar uit dat zij de eigenzinnige strategie van Frisch voortzet. Ine Droogh-Goossens heeft een koers uitgestippeld en lijkt die vastberaden te volgen.

read the story online

De bekroonde mailing, gericht op het bedrijfsleven en potentiële gasten, bestaat uit een aankondiging voor een Kerstdiner met een antwoordkaart. Hierop werd een persoonlijke brief gezonden aan de geïnteresseerde gast met meer informatie. Ine Droogh-Goossens, directeur van 't Koetshuis in Rhenen is erin geslaagd op een uitnemende wijze een prachtig uitgevoerde mailing te verzorgen.

read the story online


  • Just Add Wine
    Ine Goossens & Ries van der Vlugt
    Feiko Clockstraat 139
  • 9665 BH Oude Pekela
  • M +31(0)620198832 Ries
    M +31(0)651416898 Ine

Openingstijden

Service

Verzenden

Via Vinologix in nauwe samenwerking met DPD

doos 12 flessen Vinologix

 

 


 

Op de hoogte blijven

Laat uw e-mailadres achter en ontvang ons laatste nieuws direct in uw mail

Twee sterren voor 't Koetshuis | Marie-José Urlings | West Veluwe

Datum: 30-08-1990

 

Ine Droogh-Goossens mikt op twee sterren voor 't Koetshuis: "Ik vond het meteen zó mooi...."

Het heeft zo moeten zijn. Dit is de vaste overtuiging van Ine Droogh-Goossens, de nieuwe directeur van 't Koetshuis in Rhenen. Het was liefde op het eerste gezicht, al stond het restaurant op het moment van kennismaking in de steigers en moest de opzichter het frêle vrouwtje naar binnen dragen. Dit was de droom die zij mee zou verwezenlijken. Een droom waarop ze zich met alle energie en de in dik twintig jaar opgedane vakkennis kan en zal werpen. Al ontbreek  het de 43-jarige directeur bepaald niet aan werkelijkheidszin en nuchtere zakelijkheid, wat haar betreft wezen de tekenen erop.

"Ik ben niet bijgelovig, eerder nuchter. Ik ben een leeuw (sterrenbeeld) en heb als ascendant schorpioen. Mijn staf bestaat voor een groot deel ook uit schorpioenen, dat zijn gedreven vakmensen. Mijn geluksgetal is 47 en de cijfers 4 en 7 staan sterk in relatie met 't Koetshuis. De Zwitserse eigenaar Henri Frisch begon in mijn geboortejaar 1947 en bracht het tot twee Michelin-sterren. Ik ben hier in de 47ste week van het jaar aangekomen. Onder aan de weg staat een wegwijzer met Elst 7 en Veenendaal 4 kilometer," somt Ine veelbetekend op.

Eigenlijk vanaf het moment dat A.Knijnenburg, voormalig eigenaar van de gerenommeerde Bilderberggroep, het pand in 1988 kocht, was 't Koetshuis niet meer uit haar gedachten. Al had ze er toen nog geen blik op geworpen. "Ik heb Knijnenburg meteen gebeld, maar de plannen waren toen nog zo prematuur". Samen met zijn echtgenote begon Knijnenburg aan een rigoureuze verbouwing, waarbij kosten noch moeite werden gespaard.

Ine, die ruim twintig jaar samen met haar ex-echtgenoot in Noordwijk restaurant De Graaf van het Hoogveen (met een Michelinster) dreef, ging daar weg. Ze begon een gastronomisch adviesbureau, werkte als culinair verslaggeefster bij Avant Garde en had sollicitaties lopen bij restaurant Lauswolt in Beetsterzwaag. In november vorig jaar, op weg naar Nijmegen, deed ze even Rhenen en 't Koetshuis aan. "Ik was terstond verkocht. Kon het niet meer van me afzetten. Ik vond het zó mooi. Ik heb direct Knijnenburg weer gebeld en kon meteen beginnen." Zonder een moment te aarzelen zegde ze alles af en vertrok spoorslags naar Rhenen. Daar naderde de verbouwing haar voltooïing, waarmee volgens Ine een 'kunstwerk tot stand is gebracht.'

"Vooral mevrouw Knijnenburg, die 'moeder overste' werd genoemd in die periode, heeft veel gedaan. Het echtpaar kende de juiste mensen, waardoor alles het neusje van de zlam is. Walda Pairon bijvoorbeeld, een Belgische decoratrice, met een enorme kennis van antiek. Met iets dat grenst aan bezittertrots laat Ine het bereikte zien.

Contrasten

Ze wijst op het (bekroonde) tafelzilver van Robbe & Berking, het in Nederland nog onbekende uit Oostenrijk afkomstige Riedel glaswerk, de driedubbele gordijnen van de fijnste Italiaanse weefstof, de subtiele contrasten tussen klassieke, strakke eenvoud en strategisch opgesteld antiek. De bijna etherische kroonluchters van Italiaans ontwerp met echte en brandende kaarsen, de zilveren stolp en de vernuftige wijnhouders die elke gewenste temperatuur minimaal vijf uur vasthouden. "Zonder geknoei met ijsblokjes", constateert ze praktisch en draaft alweer verder op haar in fraai gedecoreerde nylons gestoken benen.

De koperen sloten naar het terras worden geopend en het nieuwe, aangebouwde, gedeelte wordt van de buitenkant getoond. Dat dit prima harmonieert met het bestaande pand spreekt vanzelf. Overal staan kuipen en bakken met grote planten. Ook binnen.

Gedrevenheid

"Ik houd van drama", bekent ze, haar handen door de weelderige vloed klimop op een in fraaie symmetrie opgemaakte tafel halend. Bijna barok met verfijnde eenvoud. En veel lef. Het geheel ademt een ongekende, bijna niet in deze zakelijke tijd passende, luxe en daarin schijnt Ine zich zeer wel te bevinden. In haar illustere voorganger Henri Frisch, die zich mocht verheugen in regelmatige bezoeken van het koninklijk huis, spiegelt ze zich. "Ik heb dezelfde gedrevenheid". "Die man was een instituut , een begrip. Hij kreeg en hield vele jaren twee Michelin-sterren, was de eerste die een rôtisserie begon en werd bovendien als een van de eersten lid van de Alliance Gastronomique Néerlandaise". In zijn tijd hoefde je niet te proberen zonder stropdas en 'ongekleed' binnen te komen, daar zag Frisch zelf op toe. Je kwam trouwens niet zomaar binnen. Bellen en dan maar hopen dat je werd toegelaten.

Symmetrie

Kordaat keert ze terug naar hier en nu. De oranjerie, bereikbaar door een overdekte glazen gang zodat het personeel niet vanuit een hete keuken door de buitenlucht hoeft, biedt reden tot jaloezie voor een bloemist. Metershoge potplanten, rondom glas, rieten stoeltjes en (inmiddels herkenbare symmetrie) twee robuuste kooien met exotische vogels. "Hier geven we 's zondags Engelse High Tea's", licht ze zakelijk toe. Voort gaat het weer, nu naar het tegenover de oranjerie gelegen châlet. Haar onmiskenbare hang naar perfectie demonstererend moppert ze over de bladeren op het verder onberispelijke gazon. "Dat heb je met al die bomen. Trouwens de pauwen, die ik zo verschrikkelijk mooi vind en per se wilde hebben, kunnen lelijk schreeuwen", zegt ze de deur naar het châlet openend. "Het is heel anders dan het restaurant", waarschuwt ze, alvorens voor te gaan in een smaakvol ingerichte huiskamer. Op het terras ontdekt ze op het tafelkleed, met hetzelfde fijne bloemmotief versierd als het in 't Koetshuis gebruikte servies, wat blaadjes. Al pratend veegt ze die weg, ontdekt dat er wat amper zichtbare plekjes overblijven en graait vervolgens het kleed van tafel voor de was.

Hotel

Voralsnog is het châlet de enige logeeraccomodatie van 't Koetshuis. Binnenkort wordt een begin gemaakt met de bouw van een vijfsterren hotel met honderenvijf suites. In eerste instantie blijft 't Koetshuis een restaurant waar chef-kok Jannis Brevet de culinaire verantwoording draagt. Brevet stond nummer één op het lijstje van Ine, evenals Maître d'hotel Gert-Jan den Hartog en sommelier William Harink. Zelf is ze een autodidact, die het beoefenen van een on-Nederlandse verwencultuuur in de praktijk leerde. "Ik heb alle afdelingen gehad, maar wijn is mijn passie". Daarin geniet ze faam. Een paar jaar geleden ontving ze in New York een prijs voor de 'mooiste wijnkaart ter wereld'. "Ik voelde me net Madonna daar op de Bühne".

Auteur: Marie-José Urlings | West Veluwe